Poznańskie Targi Piwne to impreza, na którą zawsze czekam z niecierpliwością. Jest to jedyny taki weekend w roku, kiedy to nie ja muszę jechać na festiwal przez pół Polski, ale cały światek piwny przyjeżdża do mnie. Ciężko takiego obrotu spraw nie docenić. Bez użerania się z PKP, bez załatwiania noclegów. Wstaję, wsiadam w tramwaj i za 15 minut jestem w piwnym niebie….
Za nami kolejna, trzecia już, edycja Beer Geek Madness. Tym razem oprócz polskich rzemieślników Wrocław gościł reprezentantów niemieckiej sceny craft. Wspólnie mieli oni przekraczać granice, zgodnie z towarzyszącym tej edycji hasłem „Push the Boundaries”. Jak bardzo owe granice zostały przekroczone i czy impreza trzyma wysoki poziom znany z jej poprzednich wydań?…
Przedstawiam krótką relację z odbywającego się przed kilkudziesięcioma dniami Beer Friends Festival w Poznaniu. Krótką, bo choć nie jest to impreza, o której można by się specjalnie rozpisywać, to z pewnością wyróżnia się na tyle, żeby chociaż o niej wspomnieć….
Za nami druga edycja wrocławskiego Beer Geek Madness. Dwanaście polskich premier, browar The Alchemist ze swoim słynnym Heady Topper, ciężko dostępne piwa z USA, koncerty, wystawy i afterparty na dachu. Na papierze wygląda to wszystko niezwykle zachęcająco. A jak było w praktyce?…
![Ostatnimi czasy miałem przyjemność spędzić dłuższą chwilę w Dalmacji, a konkretniej w Splicie i jego okolicach. W Chorwacji zdarzyło mi się być ponad dekadę temu i już wtedy rozglądałem się za nieco ciekawszym piwem, ale o ile pamiętam, udało mi się upolować jedynie kilka koncernowych dark lagerów.
Miałoby to sens, bo z tego, co się dowiedziałem, początek rewolucji piwnej w tym kraju datuje się na lata 2013-2014, a więc machina ruszyła zaraz po mojej poprzedniej wizycie. Natrafiła mi się zatem doskonała okazja, aby zobaczyć na własne oczy przeskok, jaki może się dokonać przez te kilkanaście lat, a przy okazji porównać go z tym, co zaszło na naszym rodzimym poletku. Polska rewolucja jest przecież zaledwie 2 lata starsza.
No i cóż, powiem krótko – doceniajmy to, co mamy, bo mamy naprawdę luksus. Różnica w rozwoju obu tych rynków jest olbrzymia. W Chorwacji różnorodność dostępnych stylów jest nieporównywalnie niższa, podobnie zresztą jak uśredniona jakość. Wiele browarów, które wydają się być szanowane w swojej okolicy, warzy piwa na poziomie przeciętnego piwowara domowego – może bez większych wad, ale zwykle przeładowane słodami specjalnymi, przyciężkie, mało zwiewne, mocno drożdżowe. Często też ich wyroby są skrajnie nierówne – jedno piwo potrafi wypaść solidnie, a kolejne z tego samego browaru z trudem dopijałem. Kolejny problem to kontrola rozlewu i natlenienia. Mnóstwo piw ekspresowo się utlenia lub nawet kwaśnieje już w butelkach.
Zaznaczam jednak, że mówię o poziomie uśrednionym. Istnieje garstka browarów, które bronią honoru miejscowego piwowarstwa i trzymają wysoki standard, a część z nich jest przy tym całkiem łatwo dostępna. Na wakacjach w Chorwacji możecie zatem raczyć się porządnym piwem, tylko zanim je napotkacie, będziecie musieli się kilka razy naciąć. Ale od czego macie mnie 😉
[…] pełny opis dostępny na facebooku (a w nim browary @hvarbrewingco, @vunetovo.craft.beer.hvar, @zmajskapivovara, @novarunda, @maskeron.beer, @tapbsplit oraz @oldbridzale):
https://www.facebook.com/beerfreak/posts/pfbid02NVBLUFB4CJqgJHUtAEzzbm5mJPb2aeKwXWRTa5cG1ybLUKDSwmgTKafhpDDYCaJXl
#instabeer #beerstagram #craftbeerlife #beertography #croatiancraftbeer](https://www.beerfreak.pl/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)