Tyris, VIPA
Kolor: Bursztynowy, klarowny.
Piana: Biała, obfita, gęsta, trwała. Utrzymuje się solidną warstwą i oblepia szkło.
Zapach: Dominacja aromatu chmielowego, ale raczej w wersji brytyjskiej niż amerykańskiej.
Kwiatowość, czarna porzeczka, szczypta cytrusów i ziemistości. Lekka podbudowa słodowa.
Smak: Dosyć treściwe. Solidna podbudowa słodowa i mocne posmaki chmielowe, podobne do tych w zapachu. Głównie kwiatowość i czarna porzeczka. Całość dopełnia średnio wysoka, ziołowa goryczka, lekko zalegająca. Finisz mocno wytrawny.
Wysycenie: Średnio niskie.
Ogółem: Bardzo dobre. IPA zdecydowanie bardziej po brytyjsku niż po amerykańsku, ale wykonana bardzo solidnie. Póki co najlepsze piwo jakie piłem z hiszpańskiej sceny rzemieślniczej, ale jeszcze zostało kilka do wypicia.
Data degustacji: 2014
Śledź mnie!
Instagram
Najnowsze degustacje
- Staffelberg-Bräu, Mai-Bock
3 lip 2026
- Ziemia Obiecana, Kolor
1 lut 2026
- Raduga, Imperial But Common
1 lut 2026
- Moon Lark, Hopfenhaus
1 lut 2026
- Amber, Po Godzinach Imperial Stout
1 lut 2026
- Wychwood, Hobgoblin Session IPA
31 sty 2026
- Thwaites, Wainwright Amber
31 sty 2026
- Pinta, Baltic Porter Day 2026 Polish Hops Baltic Porter
26 sty 2026
- Milestone, Loxley
23 sty 2026
- Milestone, Cromwell Best Bitter
5 sty 2026
- Staffelberg-Bräu, Mai-Bock
Najnowsze komentarze
- Miłobuz - Aldehyd octowy, czyli zielone jabłko
- BeerFreak.pl - Aldehyd octowy, czyli zielone jabłko
- Miłobuz - Aldehyd octowy, czyli zielone jabłko
- BeerFreak.pl - Dekalog fermentacji piwa domowego
- Damian - Dekalog fermentacji piwa domowego
