Ursa Maior, Ursa Pantokrator

Kolor: Ciemnobursztynowy, mętny.

Piana: Koloru złamanej bieli, średnio obfita, dosyć gęsta, dosyć trwała. Opada do kożucha.

Zapach: Wyraźna podbudowa słodowa, taka karmelowo-biszkoptowa. Do tego sporo amerykańskich chmieli, głównie o charakterze owoców tropikalnych, bardzo wyraźny melon, jest też trochę żywicy. W oddali próbują przebić się typowe, belgijskie estry ale ciężko je wyróżnić spod natłoku owocowych aromatów chmielowych.

Smak: Dosyć treściwe. Jest dosyć słodko, podobne karmelowo-biszkopotowe akcenty jak w zapachu, wyraźne amerykańskie chmiele: nadal dominacja melona, lekkie cytrusy. Pojawia się też typowa, pieprzowa nuta fenolowa, której próżno było szukać w zapachu. Wszystko wieńczy średnia goryczka.

Wysycenie: Średnio niskie.

Ogółem: Dosyć przyzwoite. Przydała by się większa goryczkowa kontra dla słodyczy.

Data degustacji: 2015

Powrót do listy degustacji.