Sulimar, Cornelius Honig Weizen

Kolor: Jasnozłoty, lekko mętny, jak na pszeniczne chyba nawet zbyt lekko.

Piana: Dosyć drobna, biała, trwałość nie najgorsza.

Zapach: Dominujący aromat miodu, gdzieś w oddali próbuje przebić się goździk i inne pszeniczne aromaty.

Smak: Dominująca kwaskowatość i miód, podobnie jak w zapachu akcenty pszeniczne gdzieś w oddali, prawie brak goryczki.

Wysycenie: Spore, ale jak na pszeniczne mogłoby być większe.

Opakowanie: Nie można mu nic zarzucić, plus za podanie ekstraktu i słodów.

Uwagi: Pod koniec już było mi za słodko, ale nie spotkałem się jeszcze z piwem miodowym po którym nie miałbym takiego uczucia. Za bardzo miodowe za mało pszeniczne. Jako piwo na lato może i by się nadało, ale są lepsze alternatywy.

Data degustacji: 2011

Powrót do listy degustacji.